می خوام این دفعه از دلتنگیم واسه کسی بنویسم که دیگه کنارم نیست و دیگه نخواهد بود.

همه چی از ۲۰/۱۱/۱۳۸۵ شروع شد.شمارشو واسم آف گذاشته بود...خیلی تعجب کردم...آخه اصلاْ نمی شناختمش...اصلاْ واسه چی این کارو کرده بود؟از همین جا شروع شد!!!!وقتی بهش گفتم چرا؟گفت نمی دونم!ناراحت شدین؟ببخشید اصلاْ منظوری نداشتم...منم دنبالشو نگرفتم....با هم آشنا شدیم....می گفت منو می شناسه و تعریفمو شنیده...خلاصه بهم پیشنهاد داد...اول قبول نکردم...خیلی اصرار کرد...چند نفرو فرستاد سراغم که بالاخره جواب مثبتو ازم بگیرن...بهم گفت اگه ایندفعه بهش بگم نه تا اطلاع ثانوی عاشقی تعطیل دیگه...نمی دونم چی شد؟چرا؟

روز ۲۴/۱۱/۱۳۸۵ بود که بالاخره قبول کردم...دقیقاْروز ولنتاین...چقدر خوب بود...می گفت خیلی دوسم داره...گفت اگه یه روزی رفتم تو حداکثر ۱ هفته صبر کن...مطمئن باش بر می گردم...آخه طاقت دوریتو ندارم...خوب منم طاقتشو نداشتموومنم دوسش داشتم...خیلی مهربون بود....اصلاْبهم دروغ نمی گفت...همین برام کافی بود...همه چی خوب بود...یه سری مشکلات کوچولو داشتیم مثه کم حرفی من...ولی خوب فکر می کردم همه اینا حل می شه و تموم می شه...ولی نشد...بدترم شد...حالا دیگه این آخریا رابطمون یه کم غریبه ای شده بود...تا اینکه ازش خواست جدا شیم...اول قبول نمی کرد..ولی بعد گفت چون تو می خوای باشه...چون من نمی تونم تو رو مجبورت کنم که ادامه بدی...(حرفی که هنوز وقتی یادم میاد همه بدنم می لرزه)

اون رفت منم رفتم دنباله زندگیم...فکر می کردم بدون اونم می تونم...ولی دیدم نه...به برگشتنش امید بستم...گفتم حتماْ بر می گرده چون می گفت خیلی دوسم داره...ولی.......ولی همین چند شب پیش بهم گفت واسه همیشه خداحافظ و واسه همیشه نا امیدم کرد....بهم گفت عاشق نباشه آدم حتی خدا غریبس!!!گفت:ترسیده بودم از عشق عاشق تر از همیشه...خیلی تغیر کرده بود...یعنی دیگه عاشق نبود...وای خدای من چی به سر توپول من اومده؟..حالا یه تانیا مونده و کلی خاطره که فقط داره عذابش میده...که اگه خدا کمکش نکنه معلوم نیست به کجاهای این دنیای نامرد برسه...

پس واسش دعا کنین...